بدون عنوان!
یه زمانی مدام مجبور بودم چشم به راه ۱۸ سالگیم باشم و حالا مجبورم بشینم تماشا کنم گذر لحظاتی ک منو کم کم به سمت ۳۰ سالگی میبرن و نمیتونم متوقفشون کنم!
تولدمه،شاید امسال اولین سالیه که ازش متنفر نیستم!
اما توقع قشنگ تری ازش داشتم خیلی قشنگ تر!
نمیدونم چرا بغضم میگیره هر سال این موقع همین ساعت!
#nothing
برچسب:
نویسنده: نگار صالحی